یکی از جذاب‌ترین مراحل عاشقانه در اوایل زمانی اتفاق می‌افتد که شی مورد نظر شما یک راز باقی می‌ماند. شما به اندازه کافی می دانید که مجذوب شوید، اما هنوز چیزهای بیشتری برای یادگیری وجود دارد.

این مرحله از رابطه را شبیه به ورود به اتاق بزرگ یک قلعه خصوصی در نظر بگیرید. در ورودی بزرگ، راهروهای متعددی به جهات مختلف منتهی می‌شوند که هر کدام دری به اتاق‌های مختلف دارند.

پشت هر دری، رازهایی نهفته است که اکثر مردم هرگز آن را ندیده‌اند، زیرا تعداد کمی از آنها دعوت می‌شوند تا آن‌قدر دور در دیوارهای قلعه بگردند.

برخی از این اتاق‌ها حاوی درد دل‌های گذشته هستند و برخی دیگر خاطراتی از پیروزی‌های سال‌های گذشته به دست آورده‌اند. پایین سالن دیگر درهایی به اتاق هایی با اشتیاق و رویاهای بزرگ باز می شود که صاحب آن جاه طلبی ها را سرخ می کند.

در زندگی هر فرد، این درهای با دقت محافظت شده وجود دارد. اجازه دادن شخصی به این اتاق ها مستلزم پایین آوردن گارد است.

آسیب پذیری بهایی است که همه باید بپردازند تا بخواهند واقعاً شناخته شوند.

با در نظر گرفتن این موضوع، به راحتی می توان دریافت که نحوه پاسخ شما به آنچه پس از دعوت شدن به آن کشف می شود، تعیین می کند که آیا عاشقانه رشد می کند یا از بین می رود.

به راحتی می توان از این بینش فرض کرد که بهترین راه برای پیشبرد رابطه تان، در این مرحله اولیه، درگیر شدن در افشای بی امان خود است. اجازه دهید علاقه عشق جدیدتان شما را بهتر بشناسد و واکنش آنها را مشاهده کنید.

حقیقتی در این مورد وجود دارد، اما این تنها نیمی از داستان است و نه مهمترین نیمه.

اگرچه خودافشایی‌های شما یک عنصر ضروری برای برانگیختن آتش‌های اولیه عاشقانه است، اما همچنان قوی‌تر این است که مطمئن شوید موضوع محبت شما در نتیجه خودافشایی‌هایش درک و قدردانی می‌شود.

واکنش شما به آسیب‌پذیری آنها، وقتی ماسکی را پایین می‌آورند که دیگران را در فاصله دور نگه می‌دارد، تفاوت را ایجاد می‌کند.

اینها دو روی یک سکه هستند: خودافشایی شما و خودافشایی آنها. با این حال، یک طرف سزاوار توجه بیشتری نسبت به طرف دیگر است. نحوه پاسخگویی شما به خود افشاگری علاقه عشقی تان در ایجاد جذابیت به سوی شما مهمتر از خودافشایی شماست.

چرا؟ این از دوگانگی طبیعی مرتبط با صمیمیت عاطفی ناشی می شود. مردم هم می ترسند و هم آرزو دارند شناخته شوند. عمیقا دیده شدن و تایید شدن نادر است. اما اگر خطر واقعی شناخته شدن را دارید و این منجر به طرد یا نفرت می شود، ممکن است احساس ویرانگری کنید.

نتیجه دوسوگرایی است. بخشی از وضعیت انسان.

هنگامی که علاقه عاشقانه جدید شما بر این دوگانگی غلبه می کند و از این فرصت استفاده می کند که با وضوح بیشتری به آنچه واقعاً هستند دیده شوید، به شما فرصتی می دهد تا از طریق پذیرش خود به آنها اطمینان دهید. حتی بهتر است اگر پاسخ شما جالب و لذت بخش باشد.

پاسخ مثبت به افشاگری های خود شما را جذاب تر می کند.

این نتیجه توسط تحقیقات در زمینه صمیمیت بین فردی تأیید شده است. برای مثال، سوان و همکارانش دریافتند که احساس درک عمیق توسط دیگری منجر به افزایش احساس پذیرش، افزایش عزت نفس توسط کسی که احساس می‌کند شناخته شده است، و رضایت بیشتر از رابطه می‌شود.¹

اینها برای ارائه چیزی که نیاز کمی به ارائه دهنده دارد – توجه، علاقه، و پذیرش، پاداش های بزرگی هستند.

به طور مشابه، تحقیقات Reis و Shaver نشان داد که خودافشایی یک شخص برای رابطه کمتر از نحوه درک و پذیرش آن شخص در پرتو آنچه که شخص دیگر فاش می کند، سودمند است.²

یافته‌های اخیر شرودر و فیش‌بک نیز نشان می‌دهد که احساس شناخته شدن و پذیرفته شدن در زمینه سایت‌های دوستیابی اینترنتی باعث می‌شود فرد نسبت به کسانی که قصد قرار ملاقات با آنها را دارند بیشتر جذب شود.³ به این معنا که قرار ملاقاتی که بر روی خودافشایی تمرکز می‌کند، جذابیت کمتری نسبت به فردی دارد که بر یادگیری در مورد شخص دیگر تمرکز می‌کند.

با این اطلاعات چه باید کرد؟

یک رابطه عاشقانه رضایت بخش فقط به چیزهایی که به اشتراک می گذارید نیست. این در مورد چگونگی درک و ارتباط شما با کسی در سطح عمیق است. زمانی که دیگری عاشقانه شما احساس می کند دیده شده و ارزشمند است، رابطه به طور طبیعی منبع شادی و رضایت می شود.

تحقیقات نشان می دهد که تجربه عمیقا شناخته شدن آنقدر با ارزش است که به منبعی برای جذب فرد دانا تبدیل می شود. اما باید به خاطر داشته باشید که آشنایی بیشتر با کسی فراتر از کسب دانش در مورد آنهاست. اگر با طرز فکر «لیست کارها» به مسائل نزدیک شوید، ممکن است ناخواسته باعث شوید که فرد احساس کند مانند یک حشره زیر لیوان مورد مطالعه قرار گرفته است.

بهترین کار این است که در تلاش‌های خود برای شناخت عمیق‌تر موضوع جذابیت عاشقانه خود ابراز علاقه و همدلی واقعی کنید. شما مجذوب این شخص هستید، بله؟ از دیدن آنها به گونه ای که دیگران نمی بینند لذت می برید. درسته؟

سپس بگذارید آن حس شیفتگی و لذت آشکار شود. این را می توان با پرسیدن سؤالاتی با ماهیت تدریجی تر، تزریق نظرات گاه و بیگاه انجام داد و تعریف و تمجید گاه به گاه ضرری ندارد (اگر صادقانه باشد).

مهمتر از همه، قدردانی از آسیب پذیری لازم برای دعوت شما به فراسوی «دیوارهای قلعه» آنها را نشان دهید.