[ad_1] ما عاشق ایده نگهداری هستیم. ایمن به نظر می رسد این به ما می گوید که می توانیم مکث کنیم ، همه چیز را یکسان نگه داریم و از ناراحتی در تغییر جلوگیری کنیم. اما این حقیقت است که بیشتر آنها از آن جلوگیری می کند: تعمیر و نگهداری یک اسطوره...
[ad_1]
ما عاشق ایده نگهداری هستیم. ایمن به نظر می رسد این به ما می گوید که می توانیم مکث کنیم ، همه چیز را یکسان نگه داریم و از ناراحتی در تغییر جلوگیری کنیم. اما این حقیقت است که بیشتر آنها از آن جلوگیری می کند: تعمیر و نگهداری یک اسطوره است.
شما هرگز ایستاده اید. شما یا در حال رشد یا لغزش هستید. پیشرفت یا رگرسیون. تیز کردن یا کسل کننده. خنثی وجود ندارد.
این فقط فلسفه نیست. این پشتیبانی از زیست شناسی ، روانشناسی و فیزیک پشتیبانی می شود. در هر سیستم زندگی ، از عضلات تا ذهن شما تا روابط خود ، انرژی که آگاهانه هدایت نمی شود شروع به حل شدن می کند. اگر عمداً در حال تحول نیستید ، آنتروپی بی سر و صدا کار را برای شما انجام می دهد.
مردم غالباً می گویند ، “من به پایین راک برخورد کردم ، و این زمانی است که من تغییر کردم.” اما پایین سنگ کف نیست. این یک شیب است. همیشه می توانید بیشتر سقوط کنید.
دکتر ماکسول مالتز ، در کتاب کلاسیک خود روانی، مغز انسان را به عنوان یک مکانیسم خود اصلاح توصیف کرد. به یک هدف روشن و عاطفی نیاز دارد. بدون یکی ، قطب نما داخلی شما می چرخد. شما رانش می کنید و وقتی رانش می کنید ، متوقف نمی شوید ، به عقب می کشید.
پایین سنگ پایین ترین نقطه ای نیست که می توانید به آن برسید. این فقط لحظه ای است که بالاخره متوجه می شوید که چقدر افتاده اید.
در اینجا حقیقت سختی است که بیشتر مجریان در برابر آن مقاومت می کنند: وقتی می گویید “من منتظر شروع هستم” ، کاری که شما واقعاً انجام می دهید ، لغزش به عقب است.
شما ثابت نیستید. شما پیر می شوید. وضوح شما کسل کننده است. انرژی جسمی شما یا از طریق قصد تقویت می شود یا از غفلت تخلیه می شود. حرکت همیشه در حال حرکت است. شما هرگز متوقف نمی شوید. شما در حال پیشرفت یا خراب شدن هستید.
انتظار برای لحظه مناسب یک معجزه است. در حالی که منتظر هستید ، لبه شما محو می شود. شکاف بین جایی که هستید و جایی که می خواهید باشید ، بی سر و صدا در حال گسترش است.
مشغول بودن ، قابل قبول ترین مبدل اجتماعی برای رکود است. احساس مولد می کند. چشمگیر به نظر می رسد اما شلوغی بدون تراز یکی از تخلیه ترین اشکال پوسیدگی است.
شما روز خود را با کارهای کم فشار پر می کنید. جعبه ها را بررسی می کنید در حالی که دید بزرگتر شما کمرنگ می شود. شما نیازهای همه را به جز خود شما ارائه می دهید.
فرسودگی همیشه از انجام کار زیاد نیست. غالباً از انجام کار بسیار کم کاری است که در واقع شما را روشن می کند.
مالتز تأکید کرد که بدون یک هدف هیجان انگیز و هدفمند ، سیستم عصبی انسان لبه خود را از دست می دهد. شما نیازی به نظم و انضباط بیشتری ندارید. شما به یک هدف نیاز دارید که بدن ، ذهن و روح شما را انرژی بخشد.
یک هدف بدون مهلت آرزوی است. یک هدف بدون احساسات کار سختی است. هنگامی که سیستم عصبی شما آن آتش را احساس نمی کند ، به طور پیش فرض به صورت خودکار است. این زمانی است که پوسیدگی وارد می شود.
این مربوط به اعتیاد به مواد مخدره نیست. این در مورد نشاط است. اشتیاق نرم نیست. این سوخت عصبی است.
شما نمی توانید عادات یا طرز فکر خود را “تنظیم و فراموش کنید” و انتظار دارید که بهینه بمانید. شما ماشین نیستید. شما یک اکوسیستم هستید.
آنچه پنج سال پیش کار کرد ممکن است اکنون شما را کاهش دهد. استراتژی ها باید تکامل یابد. اهداف باید تغییر کنند. انرژی باید تازه شود. تعمیر و نگهداری فرض می کند که قبلاً چه کاری انجام می دادید ، اکنون هنوز هم کار خواهد کرد. رشد مستلزم این است که شما بیدار بمانید و با کسانی که می شوید درگیر شوید.
تحقیقات در زمینه نوروپلاستیک تأیید می کند که مغز شما بر اساس استفاده و قصد دائماً در حال بازگرداندن است. بدون سازگاری آگاهانه ، مسیرهای عصبی مرتبط با رشد ضعیف ، در حالی که الگوهای رکود یا اجتناب قوی تر می شوند (دویج ، 2007). درست مانند آتروفی عضلات بلااستفاده ، پتانسیل های بدون چالش شروع به کوچک شدن می کنند. تکامل ، نه تکرار ، سیستم شما را زنده نگه می دارد.
شما هرگز خنثی نیستید. زندگی همیشه در حال حرکت است. شما همیشه در حال تغییر هستید. تنها سؤال این است که آیا شما آن تغییر را کارگردانی می کنید یا به طور پیش فرض شکل می گیرید.
اگر تعادل به معنای رکود باشد ، هدف از تعادل را متوقف کنید. هدف از سرزندگی. هدف برای پیشرفت. برای نسخه شما که متوقف می شود و به عمد در حال تحول است ، هدف بگیرید.
از آنجا که وانمود می کنید که فقط حفظ می کنید سریعترین راه برای محو شدن است.
[ad_2]
