آیا تا به حال متوجه شده اید که با وجود دانستن هر خط و پیچیدگی داستان، به سراغ فیلم یا برنامه تلویزیونی قدیمی مورد علاقه خود بروید؟ تو تنها نیستی تماشای مجدد علاقه مندی های قدیمی یک فعالیت محبوب برای بسیاری است، به خصوص در طول تعطیلات، زمانی که کلاسیک های فصلی دوست دارند این یک زندگی شگفت انگیز است، در واقع عشق، کریسمس چارلی براون، و تنها در خانه بر صفحه نمایش ما تسلط داشته باشد اما چرا تجربه تماشای مجدد اینقدر لذت بخش و آرامش بخش است؟ چرا خسته نمی شویم؟

قدرت آشنایی

ما نمایش‌ها را برای احساسات دوباره تماشا می‌کنیم، نه برای طرح داستان. تماشای مجدد یک انتخاب عمدی بر اساس دانش قبلی و تمایل ما برای بازسازی تجربیات احساسی معنادار است. دانستن آنچه در راه است به ما این امکان را می دهد که مسئولیت احساسات خود را بر عهده بگیریم و به طور فعال از رفاه خود حمایت کنیم، به ویژه در دوره های استرس مانند تعطیلات. تماشای مجدد و تکرار، بار شناختی ما را نیز کاهش می‌دهد، بنابراین مغز ما نیازی به کار سخت برای پردازش اطلاعات ندارد، و ما را آزاد می‌گذارد تا کاملاً در این تجربه غوطه‌ور شویم، از جزئیاتی که ممکن است بار اول از دست داده‌ایم لذت ببریم، یا عمیق‌تر کردن اطلاعاتمان. ارتباط با شخصیت ها، خطوط داستانی یا اطرافیانمان.

این آشنایی همچنین احساس ایمنی و قابل پیش بینی را فراهم می کند، که به ویژه در زمان های استرس زا مانند تعطیلات آرامش بخش است. بازگشت به چیزی شناخته شده و ثابت زمانی که زندگی احساس آشفتگی می کند، می تواند ما را زمین گیر کند و به ما کمک کند تا احساسات خود را تنظیم کنیم.

پیش بینی و پاداش: یک کوکتل احساس خوب

تماشای مجدد فقط مربوط به گذشته نیست. همچنین در مورد حال و آینده است. پیش‌بینی صحنه، داستان یا احساس مورد علاقه نقش مهمی دارد و با فعال کردن سیستم پاداش مغز، لذت ما را تقویت می‌کند. بریج و رابینسون (2016) گزارش کردند که مدارهای اصلی دوپامین با “خواستن” ذهنی پاداش های تجسم شده، در این مورد، تجربه فیلم با احساس خوب فعال می شوند. این پیش بینی ذهنی رفتارهایی را تحریک می کند که تجربه مورد انتظار را ارائه می دهد. انتظار تنها لحظه ی مفید در این چرخه ی دوپامین نیست. وقتی منتظر تجربه هستیم، در طول نمایش و در حالی که لحظات مورد علاقه خود را زنده می کنیم، و در پایان، زمانی که از قطعنامه ای که از قبل می دانستیم در راه است احساس رضایت می کنیم، احساس خوبی دریافت می کنیم.

مزایای تماشای مجدد

تماشای مجدد چیزی بیش از سرگرمی ارائه می دهد. مزایای عاطفی و اجتماعی مختلفی را ارائه می دهد که به رفاه ما کمک می کند:

1. کاهش استرس: محتوای آشنا تنش عدم اطمینان را از بین می برد، به ما اجازه می دهد آرامش داشته باشیم، بیشتر در داستان ها غوطه ور شویم و بر احساسات مثبت پیش بینی شده تمرکز کنیم. به‌ویژه فیلم‌های تعطیلات دارای مضامین امید، تعلق و انعطاف‌پذیری هستند که می‌توانند مزایای روانی و فیزیکی داشته باشند (Prestin & Nabi, 2020).
2. نوستالژی را تجربه کنید: کلاسیک ها اغلب به نوستالژی می پردازند، احساسی قدرتمند که می تواند خلق و خو را تقویت کند، اعتماد به نفس را افزایش دهد و حتی حس تعلق ما را تقویت کند. نوستالژی بخشی طبیعی از پیری است که به ما امکان می دهد گذشته را از طریق یک لنز رز رنگی از احساسات با کمک در دسترس بودن 24 ساعته و هفت روزه تکرارهای دیجیتال، دوباره تصور و بازسازی کنیم (Sedikides & Wildschut, 2018).
3. خاطرات مشترک: تماشای موارد دلخواه قدیمی اغلب با خاطراتی از بازدیدهای قبلی همراه است، چه به تنهایی و چه با عزیزان. این لایه‌بندی گذشته و حال، سنت‌های تعطیلات را ایجاد می‌کند که از محتوای فیلم فراتر می‌رود و تجربیات غنی‌تر و معنادارتری را در نسل‌ها ایجاد می‌کند.
4. ارتباطات فرا اجتماعی: تماشای مکرر شانس ایجاد یک رابطه فرااجتماعی – یک وابستگی عاطفی یک طرفه به شخصیت‌ها – را افزایش می‌دهد که باعث می‌شود تماشای مجدد احساس گذراندن وقت با دوستان قدیمی را داشته باشد. تماشای مجدد (و بازخوانی) زمانی که احساس ارتباط عاطفی با شخصیت‌ها و تنظیمات رسانه‌ای دارید، می‌تواند تنهایی را کاهش دهد و احساس تعلق و همراهی را افزایش دهد (پاراواتی و همکاران، 2021).

چرا فیلم های تعطیلات جایگاه ویژه ای دارند؟

فیلم های تعطیلات برای ارائه راحتی و شادی طراحی شده اند. توطئه های ساده آنها اغلب حول موضوعات امید، عشق و تعلق است که در طول فصل تعطیلات طنین انداز می شود. این فیلم‌ها همچنین از سنت‌ها و آیین‌هایی بهره می‌برند که برای ایجاد حس ثبات و ارتباط بسیار مهم هستند.

بچه‌های بزرگسال من سالانه آثار کلاسیک را دوباره تماشا می‌کنند کریسمس چارلی براون هنگام بسته بندی هدایا تبدیل یک تماشای ساده به یک آیین، گرما و با هم بودن را تداعی می کند، روحیه تعطیلات را تقویت می کند و گذشته را به حال پیوند می دهد.

رسانه هدف محور: شما در خلق و خوی چه چیزی هستید؟

انتخاب های رسانه ای ما نشان دهنده نیازهای عاطفی و روانی ماست. تماشای مجدد علاقه مندی های قدیمی می تواند پاسخی به سطح استرس ما، تمایل ما به تجربه پیوند و تعلق، نیاز ما به امید و تشویق یا احساس خستگی بیش از حد برای فکر کردن باشد. زمانی که ما می‌خواهیم هیجان داشته باشیم یا در طرح‌ها، شخصیت‌ها و پایان‌های ناشناخته غرق شویم، محتوای جدید می‌تواند نشاط‌بخش و با ارزش باشد.

با این حال، هیچ چیز کاملاً جدید نیست. ما از ژانرها، بازیگران، کارگردانان و نویسندگان به‌عنوان سرنخ‌هایی برای ارزیابی چیزی جدید استفاده می‌کنیم – ارتباط چیزی جدید با مدل ذهنی موجود به همان روشی که همه اطلاعات را پردازش می‌کنیم. این کار پردازش شناختی را افزایش می دهد و ما را قادر می سازد تا لذت بردن از محتوای جدید را پیش بینی کنیم. اگر با بازیگران، کارگردان یا موضوع آن آشنا باشیم یا از دیگران درباره آن شنیده باشیم، ممکن است یک فیلم جدید جذاب‌تر به نظر برسد. این تکه‌های زمینه به ما کمک می‌کند تا آن را درک کنیم و انتظاراتی ایجاد کنیم که رمان را با چیزهای آشنا ترکیب می‌کند.

نکات مهم: فیلم های قدیمی، بینش های جدید

تماشای مجدد فیلم های قدیمی یک فعالیت معنادار است که از تنظیم عاطفی حمایت می کند، پیوندهای اجتماعی را تقویت می کند و حتی سلامت جسمی را افزایش می دهد. در طول تعطیلات، این آیین حتی قوی‌تر می‌شود و نوستالژی، سنت و تجربیات مشترک را در یک تمرین آرامش‌بخش و پرارزش به هم می‌پیوندد. بنابراین، دفعه بعد که در صف قرار می گیرید این یک زندگی شگفت انگیز است یا دختران گیلمور، به یاد داشته باشید که شما بیشتر از افراط در نوستالژی انجام می دهید—شما فعالانه از سلامت روانی و عاطفی خود حمایت می کنید.