منبع: Liza Summer / Pexels

ما اغلب غم را با مرگ مرتبط می کنیم. با این حال، هنگامی که تغییرات قابل توجهی در روابط ما با افراد زنده رخ می دهد، می توانیم غم و اندوه را نیز تجربه کنیم. به این تجارب تلفات زنده گفته می‌شود و کنار آمدن با آن‌ها به اندازه غم و اندوهی که پس از مرگ تجربه می‌کنیم، می‌تواند دردناک و دشوار باشد.

از دست دادن زندگی چیست؟

از دست دادن زندگی زمانی رخ می دهد که شخص یا چیز مهمی در زندگی شما از نظر فیزیکی وجود داشته باشد، اما نقش یا رابطه او با شما اساساً تغییر کرده است. این می تواند به دلیل شرایط مختلف مانند دوری از خانواده، بیماری یا ناتوانی مزمن، اعتیاد، یا پیری و زوال شناختی عزیزان رخ دهد.

از دست دادن زنده شبیه مفهوم از دست دادن مبهم است، اصطلاحی که توسط دکتر پائولین باس (1999) ابداع شد تا عدم اطمینانی را که اعضای خانواده با آن روبرو می شوند، زمانی که یکی از عزیزان از نظر روانی یا جسمی از بین رفته است، اما لزوماً فوت نشده است، ابداع کرد.

دو نوع ضرر مبهم وجود دارد:

1. حضور فیزیکی با غیبت روانی: فرد هنوز حضور دارد، اما دیگر از نظر شناختی، عاطفی یا روانی در دسترس نیست. به عنوان مثال، یکی از عزیزان دچار زوال شناختی یا بیماری روانی است.
2. غیبت فیزیکی با حضور روانی: آن شخص از نظر فیزیکی در زندگی شما حضور ندارد، اما یک ارتباط عاطفی باقی می ماند. به عنوان مثال، زمانی که یکی از عزیزان در زندان است یا مفقود شده است.

انواع تلفات معیشتی

از دست دادن زندگی می تواند در بسیاری از تجربیات زندگی ظاهر شود، اغلب به روش هایی که توسط جامعه ناشناخته یا ناشناخته می مانند. در اینجا چند نمونه رایج آورده شده است:

• بیماری یا ناتوانی مزمن: هنگامی که یکی از عزیزان مبتلا به یک بیماری مزمن یا لاعلاج تشخیص داده می شود، مراقبان و اعضای خانواده ممکن است از دست دادن شخصی که زمانی می شناختند غمگین شوند.
• بیماری روانی یا اعتیاد: این بیماری‌ها می‌توانند شخصیت و رفتار فرد را عمیقاً تغییر دهند و منجر به فاصله‌گیری عاطفی یا فیزیکی و اختلال در توانایی او برای داشتن یک رابطه رضایت‌بخش و متقابل با شما شود.
• زوال شناختی یا زوال عقل: تماشای از دست دادن حافظه و توانایی‌های شناختی یکی از عزیزان، احساس عمیقی از دست دادن را ایجاد می‌کند، زیرا فردی که او بودند به تدریج محو می‌شود در حالی که حضور فیزیکی او باقی می‌ماند.
• بیگانگی: جدا شدن از یکی از اعضای خانواده، حتی با انتخاب، نه تنها شامل از دست دادن روابط خاص، بلکه شامل نقش شما در خانواده، سابقه مشترک، یک شبکه ایمنی و رویای داشتن یک خانواده دوست داشتنی است.
• طلاق یا جدایی: پایان یک ازدواج یا یک رابطه طولانی مدت یک فقدان زنده است، زیرا شخصی که زمانی با او ارتباط نزدیکی داشتید همچنان وجود دارد، اما ماهیت و نزدیکی رابطه تغییر کرده است.
• تربیت کودک با نیازهای ویژه: برای والدین کودکانی که نیازهای ویژه دارند، ممکن است یک عنصر از دست دادن زندگی وجود داشته باشد، زیرا آنها با این واقعیت تطبیق می دهند که فرزندشان ممکن است زندگی مورد نظر خود را نداشته باشد.

چرا غم از دست دادن زندگی دشوار است؟

سوگواری از دست دادن زندگی به چند دلیل پیچیده است:

• عدم حمایت اجتماعی: اکثر مردم هنگام مرگ یکی از عزیزان حمایت زیادی دریافت می کنند. متأسفانه، این مورد به ندرت برای از دست دادن زندگی اتفاق می افتد. وقتی پسرتان در زندان است یا حافظه همسرتان ضعیف است، دوستان معمولاً کارت نمی‌فرستند یا کاسه نمی‌آورند. همچنین تشریفات رسمی، مانند تشییع جنازه، برای اعتراف از دست دادن وجود ندارد. در نتیجه، بسیاری از افراد در هنگام تحمل فقدان زندگی احساس تنهایی و عدم حمایت می کنند.
• انگ: تلفات زندگی اغلب منشأ ننگ اجتماعی است که باعث ایجاد احساس گناه، شرم و انزوا برای کسانی می شود که آن را تجربه می کنند.

• ماهیت مبهم: ماهیت مبهم و مداوم از دست دادن زندگی، یافتن بسته شدن را دشوار می کند. به عنوان مثال، ممکن است ندانید که آیا فردی که از نظر جسمی غایب است، هرگز بازخواهد گشت، رابطه‌ای که از هم جدا شده است آشتی می‌کند یا یکی از عزیزان بیمار بهبود می‌یابد.
• مبارزات هویتی: تلفات زندگی اغلب شامل از دست دادن نقش یا هویت است. این جابه‌جایی‌های هویتی فرآیند سوگواری را پیچیده می‌کند و در مورد احساس خود سردرگمی ایجاد می‌کند.

چگونه برای از دست دادن زندگی غمگین شویم

در حالی که سوگواری از دست دادن زندگی می تواند چالش برانگیز باشد، راه هایی برای تسهیل روند سوگواری سالم تر وجود دارد:

• احساسات خود را تأیید کنید: اولین گام در شفا این است که تشخیص دهید آنچه تجربه می کنید شکل معتبری از اندوه است. برای احساسات خود فضا بگذارید و سعی کنید آنها را کوچک نکنید.
• ضررهای خود را نام ببرید: از آنجایی که تلفات زندگی اغلب ناشناخته هستند، ذکر صریح چیزهایی که از دست داده اید مفید است. نام بردن از دست دادن آن را ملموس تر می کند و به شما امکان می دهد با احساسات خود روبرو شوید.
• ایجاد تشریفات شخصی: تلفات زنده معمولاً فاقد مراسم رسمی مرگ، مانند مراسم تشییع جنازه هستند. ایجاد آداب و رسوم خود می تواند به بسته شدن یا آسایش نمادین کمک کند. ایده ها شامل یادداشت روزانه، مدیتیشن یا روشن کردن شمع است.
• به دنبال حمایت باشید: سوگواری از دست دادن زنده می تواند احساس انزوا کند، به خصوص اگر دیگران تجربه شما را درک نکنند. جستجوی حمایت از یک درمانگر، مشاور یا گروه پشتیبانی می تواند به شما در پردازش احساساتتان کمک کند.
• شفقت به خود را تمرین کنید: با خود مهربان باش؛ غصه خوردن سخت است
• روی آنچه می توانید کنترل کنید تمرکز کنید: با تمرکز بر آنچه که می توانید کنترل کنید، حس عاملیت را به دست آورید.
• تعریف مجدد رابطه: سوگواری از دست دادن زندگی اغلب مستلزم تعدیل انتظارات و بازتعریف نحوه ارتباطتان است. به عنوان مثال، با آلزایمر، ممکن است بر روی چیزهای خوب در حال تمرکز کنید و سعی کنید نسخه های گذشته عزیز خود را کنار بگذارید.
• معناسازی: ممکن است به این فکر کنید که چگونه از طریق از دست دادن رشد کرده اید یا چگونه یاد گرفته اید که از زندگی به روش های جدید قدردانی کنید. معنی‌سازی درد را از بین نمی‌برد، اما می‌تواند به شما کمک کند با احساس هدف به جلو بروید.

سوگواری از دست دادن زندگی می تواند دشوار باشد زیرا اغلب به اشتباه درک می شود یا به حداقل می رسد. پذیرش احساسات، جستجوی حمایت و شفقت به خود را در اولویت قرار دهید. همانطور که در این فرآیند پیش می‌روید، یاد می‌گیرید که عدم اطمینان را تحمل کنید، رابطه خود را دوباره تعریف کنید و در تجربیات خود معنا پیدا کنید – همه اینها انعطاف‌پذیری را ایجاد می‌کنند و به شما کمک می‌کنند با آن کنار بیایید.