هنگامی که کودک یک قانون اساسی را می شکند ، به کسی آسیب می رساند یا مرتکب نقض قابل توجهی می شود ، بیشتر والدین احساس می کنند که مجبور به نتیجه گیری می شوند. آنها غالباً از من می پرسند ، “مجازات مناسب برای آنچه او انجام داد چیست؟” پاسخ من معمولاً آنها را غافلگیر می کند: بگذارید فرزندتان پیامد خود را انتخاب کند.

بیشتر والدین با کفر واکنش نشان می دهند: “او فقط می گوید مجازات او بستنی برای شام است!”

قبل از اینکه این ایده را رد کنید ، بیایید بررسی کنیم که چرا مجازات ها اغلب شکست می خورند – و چرا دادن صدا به بچه ها بهتر عمل می کند.

چرا مجازات آتش سوزی

مجازات اغلب مؤثر به نظر می رسد. شما می گویید ، “یک هفته Xbox نیست! و اگر آن را ادامه دهید ، دو هفته خواهد بود!” و سوء رفتار متوقف می شود. با این حال ، داستان مجازات ها چیزهای بیشتری وجود دارد:

1. آنها به علت اصلی سوء رفتار نمی پردازند.
   بیشتر سوء رفتار به این دلیل اتفاق می افتد که بچه ها احساس غرق شدن می کنند ، نه به این دلیل که آنها مخالف هستند. مجازات ممکن است در حال حاضر رفتار را متوقف کند ، اما مهارت های تنظیم عاطفی مورد نیاز برای حل مشکلات رفتاری را در دراز مدت آموزش نمی دهد.
2. آنها نارضایتی ایجاد می کنند ، نه تأمل.
   بچه ها با مجازات بودن “درس خود را یاد نمی گیرند”. به جای اینکه در مورد چگونگی صدمه زدن به اقدامات آنها فکر کنند ، مجازات ها بچه ها را به این مسئله سوق می دهد که با آنها رفتار ناعادلانه رفتار می کنند.
3. آنها ناخواسته رفتارهای اشتباه را تقویت می کنند.
   هنگامی که کودک شما سوء رفتار و توجه عصبانی شما را به خود جلب می کند ، آنها دقیقاً همان چیزی را که می خواهند – درگیری خود را بدست می آورند. مؤثرترین پاسخ به رفتار نادرست؟ هنگامی که از این کار ایمن است ، آن را نادیده بگیریدبشر حتی بهتر ، “کودک خود را خوب کنید” با جستجوی فرصت هایی که آنها خوب رفتار می کنند و با توجه و ستایش مثبت شما به آنها پاداش می دهند.
4. آنها به روابط شما آسیب می رسانند.
   مجازات شما و فرزندتان را در تیم های مخالف قرار می دهد. آنها یک رویکرد برنده از دست داده را به درگیری می آموزند: “من کاری را برای شما دردناک انجام می دهم زیرا شما کاری را انجام دادید که دوست نداشتم.” با گذشت زمان ، این اعتماد را از بین می برد.

چه می شود اگر این جرم برای نادیده گرفتن “خیلی بزرگ” باشد؟

بیایید بگوییم فرزند شما به یک خواهر و برادر برخورد می کند ، در مورد چیز مهمی دروغ می گوید ، یا یک قانون بزرگ خانوادگی را می شکند. ممکن است احساس کنید که انجام هیچ کاری پیام اشتباه را ارسال نمی کند – که شما رفتار را محکوم می کنید یا از آسیب های انجام شده غافل می شوید. در شرایطی مانند این ، بسیاری از والدین احساس می کنند که مجازات را صادر می کنند – نه فقط برای اصلاح رفتار ، بلکه خدمت به عدالت و تأیید ارزش های خانواده.

من اغلب توصیه می کنم ابتدا شیوه های ترمیمی را امتحان کنید: به فرزند خود کمک کنید با ارائه عذرخواهی واقعی و اقدامات برای ترمیم آسیب ، اصلاحاتی را انجام دهد.

اما اگر هنوز هم به اندازه کافی احساس نمی شود چه می شود؟

این زمانی است که به فرزندتان اجازه می دهد نتیجه را انتخاب کند ، به ابزاری شگفت آور قدرتمند تبدیل می شود. این یک لحظه واکنشی را به یک بازتاب تبدیل می کند – و درهای پاسخگویی را بدون شرم باز می کند.

چرا اجازه می دهیم بچه ها مجازات خود را انتخاب کنند

پس از خنک شدن احساسات ، با به اشتراک گذاشتن احساسات خود شروع کنید: “وقتی شما رفتار را نامگذاری می کنید ، واقعاً به احساسات من آسیب می رساند.”

سپس همدلی را برای تجربه فرزند خود بیان کنید: “من می دانم که وقتی این اتفاق افتاد ، واقعاً ناراحت و عصبانی بودید.”

از آنجا ، این ایده را به آرامی معرفی می کنیم که مجازات خواسته می شود: “اکنون که هر دو وقت خود را برای آرام کردن داشتیم ، بیایید در مورد نتیجه عادلانه صحبت کنیم.”

این تغییر ساده مجازات را به حل مسئله تبدیل می کند.

در ابتدا ، فرزند شما ممکن است آزمایش کند که آیا شما واقعاً منظور شما این است: “مجازات من این آخر هفته زمان صفحه نمایش نامحدود است!” اشکالی ندارد آرام بمان به آنها یک دقیقه فرصت دهید تا درخواست خود را پردازش کنید. اگر آنها نمی توانند آن را جدی بگیرند ، بگویید: “من می توانم ببینم که شما کاملاً آماده این کار نیستید. بیایید فردا دوباره امتحان کنیم.” سپس روز بعد به آن برگردید.

هنگامی که به کودکان فضایی برای تأمل داده می شود ، آنها اغلب عواقب شگفت آور شدید را پیشنهاد می کنند – “شش ماه بدون صفحه نمایش” یا “من اسباب بازی مورد علاقه خود را می دهم.” دلیل این امر این است که وجدان آنها هنوز در حال پیشرفت هستند و تمایل به بسیار سختگیرانه دارند – این حتی در مورد چالش برانگیزترین بچه ها نیز صادق است (بله ، حتی کسانی که والدین می ترسند “جامعه شناسی در ساخت” هستند). احساس گناه و تمایل آنها برای درست کردن امور اغلب بسیار قوی تر از آنچه انتظار داریم است.

چرا این رویکرد بسیار مؤثر است:

• این دفاعی را کاهش می دهد و بازتاب واقعی را دعوت می کند. بچه ها شروع به اتصال اقدامات خود با عواقب می کنند-گامی اساسی در تغییر رفتار طولانی مدت.
• این احساس کنترل را به آنها می دهد ، که از اهمیت ویژه ای برخوردار است زیرا سوء رفتار اغلب ناشی از کنترل خارج از کنترل است.
• این شما را در همان تیم نگه می دارد. این ماهیت مخالف مجازات را به یک همکاری تبدیل می کند.

و نه ، شما کنترل کامل را تحویل نمی دهید. شما به فرزند خود صدای این روند را می دهید ، نه حرف آخر. نرم کردن پیشنهاد خیلی زخمی خود-“در مورد هیچ صفحه به مدت دو روز به جای شش ماه؟”-همدلی و اعتماد ایجاد می کند.

اگر فرزند شما در تلاش است تا ایده هایی را پیدا کند ، ممکن است شما نیاز به داربست داشته باشید. اشکالی ندارد نقش شما این است که آنها را به سمت فکر کردن در مورد یک نتیجه مناسب راهنمایی کنید. و اگر فرزند شما نمی تواند یا در این روند شرکت نکند ، هنوز هم می توانید نتیجه خود را انتخاب کنید – اما دفعه دیگر درب برای همکاری باز است.

خط پایین

هر زمان ممکن است ، مجازات را به طور کلی پرش کنید. مؤثرترین پاسخ به رفتار نادرست؟ هنگام انجام این کار از آن بی خطر استفاده کنید و در عوض به طور فعال به دنبال فرصت هایی باشید تا فرزندتان خوب باشد.

اما اگر واقعاً احساس می کنید نتیجه لازم است ، از فرزند خود دعوت کنید تا در تصمیم گیری در مورد آنچه باید باشد ، کمک کند. این رویکرد بیشتر از آموزش پاسخگویی است – این ارتباط شما را حفظ می کند و از عزت فرزند شما محافظت می کند.

آن را امتحان کنید ممکن است از اینکه چقدر خوب کار می کند تعجب کنید.