دکتری نوشته شده توسط سایما احمد ، دکتری ، و ملیسا ویلر.

روزهایی که “سرگرمی در محل کار” به معنای یک میز پینگ پنگ در اتاق استراحت ، سفارش در پیتزا یا یک مهمانی تعطیلات اجباری است. امروز ، سازمانهای آینده نگر با پذیرش دو رویکرد متمایز اما مکمل ، فرهنگ محیط کار را مجدداً تصور می کنند: سرگرمی متناقض (ابتکارات تحت هدایت مدیر) و طراحی کار بازیگوش (خلاقیت ارگانیک ، کارکنان محور). اگر می خواهید کارمندان مایل اضافی را طی کنند ، محیط هایی را ایجاد کنید که احساس انرژی ، اتصال و انگیزه داشته باشند.

ما بسیاری از زندگی خود را به کار می دهیم ، آیا نباید لذت بخش تر باشد؟ از آنجا که میزان فرسودگی و ترک آرامش به یک هنجار تبدیل می شود ، رهبران سرانجام در حال بررسی راه هایی هستند که کارکنان می توانند سرگرمی و لذت واقعی را در محل کار تجربه کنند.

سرگرمی معتبر در محل کار ترکیبی از ابتکارات استراتژیک ، به رهبری مدیر و بازیگرایی ارگانیک ، کارکنان محور است. این مربوط به حیله ها نیست ؛ این در مورد طراحی مجدد کار برای احساس معنی دار و شاد است. در طراحی کار بازیگوش ، کارکنان تشویق می شوند که به طور پیشگیرانه مسئولیت و تغییر شکل وظایف خود را برای به حداکثر رساندن تعامل خودشان انجام دهند. با تغییر تمرکز از فعالیت های اجباری به انگیزه ذاتی ، سازمان ها می توانند سطح تعامل عمیق تری را باز کنند. این رویکرد بر خلاف سرگرمی های متناقض یا اجباری است ، زیرا به کارمندان این امکان را می دهد تا به جای دریافت کنندگان منفعل “سرگرمی” ، عوامل فعال باشند.

Gimmicks در مقابل سرگرمی معتبر در محل کار: مشکل سرگرم کننده اجباری

تصویر دو محل کار. یکی از میزبان رویدادهای اجباری “سرگرم کننده” است که در آن کارمندان به طرز ناخوشایندی یک بازی لوبیا را بازی می کنند ، در حالی که تلفن های خود را بررسی می کنند تا ببینند چه زمانی بازی به پایان می رسد تا بتوانند به کار خود برگردند. وزوز دوم با خنده خود به خود و جلسات خلاقانه طوفان مغزی مربوط به پروژه های کاری موجود. تفاوت در اصالت فعالیت ها نهفته است.

• سرگرم کننده: یک مدیرعامل یک بازی سه گانه هفتگی را برای “پیوند تیمی” انجام می دهد.
• شادی معتبر: کارمندان چالش های دلپذیر خود را در پروژه ها ایجاد می کنند ، مانند یک رقابت دوستانه برای بهبود کارآیی گردش کار.

هنگامی که سرگرمی در محل کار احساس اجبار می کند ، می تواند به جای درگیری ، نارضایتی ایجاد کند. در مقابل ، شادی معتبر در محل کار هنگامی ظاهر می شود که کارکنان این آزادی را دارند که بازی را به کار واقعی خود تزریق کنند-نه فقط استراحت ناهار یا فعالیت های بعد از کار. تلاش برای اجرای تفریح ​​سرگرم کننده احتمالاً خوب است ، اما گمراه شده است.

چگونه بازیگوشی را به عنوان اولویت استراتژیک تبدیل کنیم

رهبران به جای تحمیل سرگرمی به کارمندان ، باید کارمندان را توانمند کنند تا تجربیات بازی خود را محور شکل دهند. در اینجا چند روش عملی برای شروع وجود دارد:

• به کارکنان اجازه دهید “بودجه های سرگرم کننده” خود را برای پروژه های اشتیاق طراحی کنند. به جای سازماندهی رویدادهای اجتماعی اجباری ، بودجه کمی به کارکنان بدهید تا پروژه های جانبی خلاق را که با علایق و نقش شغلی آنها مطابقت دارد ، کشف کنند.
• مسابقات از بالا به پایین را با “جوایز شادی” نامزد شده جایگزین کنید. به کارمندان اجازه دهید همکاران را که کار لذت بخش تر می کنند – از طریق طنز ، خلاقیت یا همکاری ، بشناسند.
• حل مسئله بازیگوش را تشویق کنید. به تیم ها انعطاف پذیری را برای طراحی چالش های کاری خود ، مانند آزمایش با گردش کار جدید یا میزبانی “هکاتون” برای ایده های تازه طوفان مغزی ارائه دهید.

برای جذب و حفظ استعداد برتر ، باید بیش از حقوق و مزایا ارائه دهید. کارفرمایان مورد نظر با تبدیل شدن به قطب های شادی و خلاقیت ، حاشیه رقابتی کسب می کنند. راز در مجبور کردن سرگرمی در محل کار نیست. این در مورد توانمندسازی کارمندان برای بازی ، خندیدن و کار به روشهایی است که برای آنها معتبر است. شادی باید به عنوان یک اولویت استراتژیک تلقی شود. هنگامی که کارکنان احساس قدرت می کنند که بازی را به نقش های خود تزریق کنند ، بیشتر از بهترین های خود را برای کار و ترک احساس انرژی و خوش بین به ارمغان می آورند.