در بیشتر تاریخ بشر ، پیشرفت تکنولوژیکی و نوآوری به ما وعده سعادت ، خوشبختی و کیفیت زندگی را می داد. پیشرفت در فناوری ، حتی وقتی آنها تغییرات اساسی اجتماعی را به وجود آوردند (به عنوان مثال ، انقلاب صنعتی) ، کنترل بیشتری از محیط های خود و اعتماد به نفس بیشتر در مورد آینده خود به ما دادند. تقریباً برای هر نسلی در طی 300 سال گذشته ، زمان های بهتری همیشه پیش رو بودند ، که توسط یک چرخه با فضیلت به ظاهر بی پایان پیشرفت بود.

با این حال ، در دهه 2020 – دوره ای از پیشرفت بی سابقه فن آوری – بسیاری از اعتقادات قدیمی ما در مورد فناوری و نوآوری در حال آزمایش است. برخی از این عقاید خطرناک است که کاملاً واژگون شود. به عنوان مثال ، شاید برای اولین بار از زمان توسعه بمب اتمی در جنگ جهانی دوم ، پیشرفت تکنولوژیکی باعث شده است که آینده ما ایمن ، کمتر قابل پیش بینی و کمتر تحت کنترل ما باشد تا حرکت کنیم.

حتی خود متخصصان فناوری تقسیم شده اند. خوش بینی های فناوری بر این باورند که ما در حال ورود به عصر فراوانی ، دنیای راحتی ، امنیت و راحتی مادی هستیم. در همین حال ، بدبین های فناوری در مورد فروپاشی اجتماعی ، بحران های وجودی و نابرابری ثروت غیرقابل تصور به ما هشدار می دهند.

ممکن است هم خوش بینانان فناوری و هم بدبین فنی درست باشند ، و ممکن است همان مدل روانشناسی نیز راهی برای آشتی دادن این دیدگاه های متناقض در مورد فناوری ارائه دهد ، و یک مسیر بالقوه برای AI را برای تسهیل فیزیکی آشکار می کند. وت فراوانی روانشناختی.

سلسله مراتب مازلو در قرن بیست و یکم

روانشناس آبراهام مازلو سلسله مراتب معروف خود را در مقاله ای در سال 1943 با عنوان “تئوری انگیزه انسانی” معرفی کرد.¹ امروزه حتی برای بسیاری از افراد غیر روانشناس مشهور است ، سلسله مراتب نیازهای مازلو (تصویر زیر را ببینید) معمولاً به عنوان هرمی تجسم می یابد ، متشکل از پنج سطح پیشرفته نیازهای انسانی: فیزیولوژیکی (به عنوان مثال ، آب ، آب) ، ایمنی (به عنوان مثال ، امنیت) ، عشق/تعلق (به عنوان مثال) ، عزت (به عنوان مثال ، شناخت ، وضعیت ، دستیابی ، دستیابی به موفقیت) ، و شرافتگی (EG ، رشد شخصی ، شکل هرمی سلسله مراتب عمدی است. این نشان می دهد که چگونه سیستم های انگیزه ما قبل از پیگیری آرزوهای روانی بالاتر نسبتاً منحصر به فرد برای انسان (به دانش ما) نیازهای جسمی اساسی را برای همه حیوانات در اولویت قرار می دهد.

علیرغم اینکه تقریباً یک نظریه 100 ساله است ، سلسله مراتب مازلو در قرن بیست و یکم مرتبط است. به عنوان مثال ، پیامدهای آن مبنی بر اینکه انسان ها به طور ذاتی به دنبال تحولات اجتماعی ، روانی و معنوی هستند حتی پس از آنکه نیازهای جسمی و ایمنی آنها راضی است ، هنوز هم در تمام این سالها پس از انتشار اولیه ، استراتژی های انگیزه در تجارت ، آموزش و توسعه شخصی را راهنمایی می کند. انسان هرگز از برآورده کردن نیازهای مادی به تنهایی راضی نخواهد شد. ما – از جمله شما– برای اطلاعات بیشتر سیم کشی می شوند.

نکته مهم ، سلسله مراتب مازلو همچنین ابزاری برای درک چگونگی خوش بینانه های فناوری و بدبین های فناوری به همان اندازه درست است. به عنوان مثال ، پیشرفت در روباتیک های هوش مصنوعی و هوش مصنوعی می تواند در دوره ای از “فراوانی فیزیکی” که سطح ایمنی ، امنیت ، مواد غذایی ، درآمد اساسی را از نظر تاریخی فراهم می کند (به عنوان مثال ، UBI که توسط شرکت های فنی تأمین می شود) و راحتی های مادی فراهم کند.

با این حال ، با استفاده از همان سلسله مراتب ، بدبین های فناوری می توانند به طور توجیهی استدلال کنند که حتی پیشرفت های چشمگیر در نیازهای جسمی و ایمنی می تواند با ضرر و زیان نیازهای انسان در سطح اجتماعی ، روانی و معنوی مطابقت داشته باشدبشر به عنوان مثال ، چگونه انسان در زندگی بدون مشاغل ، رشد و خلاقیت با الهام از چالش ، مشارکت در جامعه و دین که حس هدف را در طول تاریخ فراهم کرده است ، پیدا خواهد کرد؟ از کجا می توانیم احساس موفقیت را در دنیای فناوری به دست آوریم که حتی بهترین انسان از بدترین هوش مصنوعی فروتن شود؟ آیا روبات ها و هوش مصنوعی می توانند نیازهای عمیق انسان ما را برای اتصال ، پشتیبانی و صمیمیت برآورده کنند؟ آیا می توانیم خودمان را در دنیایی از ثروت مادی بی نظیر به موازات پوچی وجودی که “مرگ ناامیدی” را به سطوح بالاتر حتی بالاتر می برد ، پیدا کنیم؟^2-3 برخی از بدبین های فناوری چنین معتقدند.

چگونه سلسله مراتب و درس های هوشمند مازلو می تواند آینده ای بهتر برای بشریت ایجاد کند

برای مبتکران و کارآفرینان فناوری ، خطر اتفاقی برای ایجاد یک دنیای غنی از مادی اما به معنای فقیر به بهترین وجه به عنوان یک چالش تلقی می شود. درست همانطور که هیچ توقف نوآوری خودروها از تعویض سفر اسب محور یک قرن پیش وجود نداشت ، احتمالاً هیچ پیشرفتی از پیشرفت هوش مصنوعی و فن آوری های مرتبط در قرن بیست و یکم وجود ندارد. در واقع ، این یک چالش برای پذیرش است ، نه از این کار.

به جای اجتناب ، شاید بهترین دوره تشویق و ایجاد انگیزه باشد – تا حد ممکن (برای مثال ، در حال حاضر) – پیشرفت فناوری که به سطح بالاتر سلسله مراتب مازلو کمک می کند. به جای اینکه صرفاً روی “فراوانی مادی” به عنوان هدف نهایی یک دنیای با قدرت هوش مصنوعی متمرکز شود ، می توان هدف را به سمت “تحقق انسانی” مورد استفاده قرار داد. این بدان معناست که برای اولین بار در تاریخ ، فناوری این امکان را فراهم می کند تا بخش قابل توجهی از جمعیت را برای دنبال کردن سطح بالاتری از رشد شخصی ، تحقق و اتصالات عمیق تر بین فردی که یک بار برای معدود محفوظ است ، دنبال کنند. به همین ترتیب ، دستاورد فراوانی گسترده مواد می تواند به عنوان سنگ پله ای یا تخته سنگ – به جای اوج – از این طریق که بسیاری از افراد می توانند به دلیل رقابت های جسمی و ایمنی خود ، به تقاضای نیاز به کیفیت زندگی بپردازند ، دوباره به کیفیت زندگی دسترسی پیدا کنند.

واضح ترین نیاز فوری به فناوری AI محور است تا متفاوت از نسل قبلی تلفن های هوشمند و رسانه های اجتماعی طراحی شودبشر برای ایجاد آینده ای از هر دو جسمی وت فراوانی روانشناختی ، فناوری هوش مصنوعی باید توسط الگویی از روانشناسی انسانی هدایت شود که الهام بخش ایجاد ابزارهایی برای تقویت معنا و صمیمیت بین فردی است نه اینکه آنها را با حواس پرتی و مصرف جایگزین کند. حتی پس از یک قرن ، سلسله مراتب مازلو ممکن است هنوز بهترین چراغ نظری برای شکل دادن به فناوری هوش مصنوعی به نفع ما باشد.