بازنشستگی می تواند یک انتقال سخت از یک عمر مشغله شدید باشد. تاریخ تکامل ما چه می گوید که برای ما بهتر است: سخت کار کردن یا آسان گرفتن؟

شکار شکارچی

هیچ قانون واحدی در مورد چگونگی فعالیت حیوانات برای سلامتی و موفقیت باروری وجود ندارد. بستگی به این دارد که چگونه امرار معاش کنند. شکارچیان کم کار می کنند و ساعات طولانی را در سایه می خوابند. حیوانات طعمه اساساً برعکس هستند. اگر علف خوار باشند، بیشتر روز خود را به چرا و جویدن علف می گذرانند (اگر نشخوارکننده باشند). دلیل آن این است که گوشت یک غذای پرانرژی است در حالی که علف و سایر گیاهان دارای انرژی کم و فیبر بالایی هستند. این به ساعت‌های طولانی جویدن و هضم غذا ترجمه می‌شود و زمان کمی برای خواب باقی می‌ماند.

به عنوان شکارچی، انسان ها هم شکارچی و هم گیاهخوار هستند. بنابراین ممکن است انتظار داشته باشیم که سطح فعالیت عادی ما بین شکارچیانی مانند شیر و طعمه هایی مانند گوسفند متوسط ​​باشد. شیرها معمولاً حدود 16 ساعت در روز می خوابند، در حالی که گوسفندان معمولاً حدود 6 تا 8 ساعت در روز استراحت می کنند.

انسان ها هم به عنوان شکارچیان گوشتخوار و هم به عنوان گیاهخوار، برنامه فعالیت های مختلفی دارند. ما حدود هشت ساعت می خوابیم که بیشتر از یک گوسفند اما بسیار کمتر از یک شیر است.

تاریخچه (غمگین) کار

انسان ها از زمان انقلاب صنعتی به شدت مشغول بوده اند. توسعه نور مصنوعی به این معنی بود که ما می توانستیم در هر ساعت از شب یا روز کار کنیم. به جهنم کارگران شیفت خوش آمدید!

صنعتی شدن همچنین باعث ایجاد وسواس در مورد بهره وری یا میزان محصول تولید شده در هر ساعت کار شد. اگر کارمندان می خواستند شغل خود را حفظ کنند، مجبور بودند بیشتر شیفت خود را مشغول بمانند.

شايد مشغله با صنعتي شدن خود به خود به وجود آمده باشد، اما كار سخت ابتدا با انقلاب كشاورزي آغاز شد. ما این را از تحقیقات در مورد انتقال کشاورزی در تاریخ اخیر توسط افراد شکارچی-گردآورنده مانند Agta در فیلیپین می دانیم (1).

وقتی آگتاها به پرورش غذای خود روی آوردند، مجبور شدند سخت‌تر کار کنند. گرفتن از طبیعت آسان تر از تولید غذای خود است. آگتا ساعات بیشتری کار کرد و در اوقات فراغت خود کاهش یافت. بنابراین، شکارچیان-گردآورنده زندگی نسبتاً فراغتی داشتند. آنها به ندرت بیش از پنج ساعت در روز کار می کردند، اگرچه زنان به دلیل مشارکت بیشتر در مراقبت از کودکان، ساعات بیشتری را نسبت به مردان وقت می گذاشتند.

وقتی کشاورزان شلوغ‌تر شدند، این برای آنها خوب بود یا بد؟ دیدگاه های متناقضی وجود دارد. فیلسوف کلاسیک یونانی ارسطو نظر محکمی در مورد این موضوع داشت

برداشت ارسطو

برداشت ارسطو این بود که فعال بودن انسان را شاد می کند. چنان که می فرماید: «سعادت، فعالیت روحی است که مطابق با فضیلت باشد».

فیلسوف قطعاً این اصل را در زندگی خود به اجرا گذاشته است. او به‌عنوان یک محقق بسیار سازنده بود و در حوزه‌های جدید یادگیری از جنین‌شناسی تا نقد ادبی و سیاست تحقیق می‌کرد.

با این حال، ارسطو بخشی از نخبگان فراغت بود و احتمالاً خود را یک کارمند نمی‌دانست، حتی اگر به عنوان معلم اسکندر مقدونی، در میان دیگر اشراف یونانی خدمت می‌کرد. او قدر مشغله را به خاطر خودش نمی دانست. بالاخره این زندگی یک برده بود.

ارتباط بین فعال بودن و شاد بودن در تحقیقات مربوط به افسردگی بالینی ثابت شده است. افرادی که از نظر جسمی و همچنین از نظر ذهنی فعال هستند، معمولاً خلق و خوی بالایی دارند. کسانی که دوره افسردگی را تجربه می کنند، بی حال هستند و صبح ها برای بیدار شدن مشکل دارند. مداخلات درمانی مختلف با هدف افزایش فعالیت بدنی، چه با پیاده روی، چه با فعالیت های هدایت شده مانند باغبانی یا اسب سواری، انجام می شود.

در نهایت، مشغله ما تا حد زیادی توسط اقتصاد معیشتی ما تعیین می شود. کشاورزان شلوغ تر از شکارچیان هستند، زیرا تولید غذای شخصی شما کار فشرده ای دارد و نیاز به ساعت های طولانی کار دارد.

آیا مشغله کاری برای ما خوب است؟

جوامع کشاورزی به طور قابل توجهی فرزندان بیشتری نسبت به شکارچیان داشتند. به همین دلیل یک انفجار جمعیت رخ داد. از این نظر، مشغله کاری برای موفقیت داروینی ما مفید بود (2). اما برای سلامتی ما خوب نبود. ساکنان جوامع کشاورزی امید به زندگی کوتاه‌تری داشتند و از آسیب‌های استرس مکرر به مفاصل رنج می‌بردند. آنها همچنین قد کوتاه تری داشتند که نشان می دهد رژیم غذایی آنها به اندازه کافی متنوع نبود. (اتفاقا، انسان ها نمی توانند به شکارچی-گردآورنده برگردند، زیرا فضای کافی برای علوفه جویی برای همه ما وجود ندارد).

کارگران هنگامی که در آغاز انقلاب صنعتی مجبور به کار ساعت های طولانی شدند، وضعیت خوبی نداشتند. سلامتی در نهایت بهبود یافت، همانطور که در افزایش قد منعکس شد. مزایای بهداشتی مربوط به تغییرات مختلفی از جمله بهبود بهداشت، آب آشامیدنی و سلامت عمومی بود.

آنها همچنین منعکس کننده ظهور اتحادیه های کارگری و فرا رسیدن هفته کاری بسیار کوتاه تر بودند. گونه ما با کوتاه شدن هفته کاری رونق گرفت. احتمالاً بهتر است خیلی سخت تر از اجداد دوردستمان کار نکنیم.

مراجع

1 Dyble, M., Thorley, J., Page, AE, Smith, D. & Migliano, AB (2019) مشارکت در کار کشاورزی با کاهش زمان فراغت در میان شکارچیان آگتا همراه است طبیعت رفتار انسانDOI 2019: 10.1038/s41562-019-0614-6

2 باربر، ن. (2023). گونه های بی قرار. پورتلند، من: ترودی کالاگان، ناشر.

3 Floud, R., Fogel, RW, Harris, B., & Hong, SC (2011). بدن در حال تغییر: بهداشت، تغذیه و توسعه انسانی در جهان غرب از سال 1700 کمبریج، انگلستان: NBER/انتشارات دانشگاه کمبریج.