حضور را بر بهره وری در خانه اولویت دهید.

منبع: عکس گالیت رومانلی

با همکاری Galit Romanelli، MA

من عاشق کارآمد بودن و انجام کارها هستم.

سعی می کنم در ساعات کاری متمرکز و کارآمد باشم. اما وقتی بچه‌هایم به دنیا آمدند، صدها کار به فهرست کارهای من اضافه شد، و برای من سخت بود که در خانه کارآمد نباشم. در پایان روز کاری، من شروع به کار کردن با آنها از طریق روتین عصر می کردم و سعی می کردم یک قدم جلوتر باشم. من از زمان با آنها یا همسرم لذت نمی بردم. تنها بعد از اینکه آنها به رختخواب رفتند و خانه آرام شد، بالاخره توانستم روی کاناپه استراحت کنم، چیزی بخورم و با همسرم حضور داشته باشم.

چند سال طول کشید تا متوجه شدم که در تلاش برای کارآمدی، خانواده ام را از دست داده ام.

E-FISH-NET

ما دائماً در جستجوی نکات و هک هایی برای سرعت بخشیدن به کارها، انجام کارهای بیشتر در زمان کمتر، و تبدیل شدن به چندوظیفه عالی هستیم. در محل کار و مدرسه، ما برای کارایی، برنامه ریزی، اجرا و بهره وری بالا پاداش دریافت می کنیم. کارایی یعنی دستیابی به حداکثر نتایج با حداقل تلاش.

من به کارآمد بودن به عنوان یک تله، یک تور ماهی الکترونیکی اشاره می کنم. مانند تور ماهیگیری که همه چیز را می گیرد، کارایی توجه ما را از همه جهت جلب می کند و مانع از حضور ما می شود. کارایی ذهن ما را از لحظه دور می کند، اما بدن ما همیشه در زمان حال باقی می ماند. شکاف بین ذهن کارآمد و بیش از حد تحریک شده و بدن فعلی ما اغلب منجر به استرس، ناامیدی، درد یا خستگی می شود.

وقتی ما اصرار داریم کارآمد باشیم، کارها را تسریع کنیم و کارها را انجام دهیم، چیزی که واقعاً مهم است را از دست می‌دهیم: حضور در کنار یکدیگر. بهره وری می تواند ما را تخلیه کند. تلاش برای انجام کارهای بیشتر در زمان کمتر باعث می شود ذهن ما در چند مکان به طور همزمان باشد.

و در حالی که ما مشغول عملیات (انجام) هستیم، واقعاً در حال حاضر (بودن) نیستیم. ما توجه کامل خود را به عزیزانمان هدیه نمی دهیم. فرزندان و روابط ما فقط یک وظیفه دیگر نیستند – آنها جوهر زندگی هستند. آنها منبع نشاط و معنا در زندگی ما هستند.

وقتی هر دو طرف از جانبازان کارآمدی هستند، زوج‌ها به جلو می‌روند، اما برای برقراری ارتباط و آسیب‌پذیر بودن تلاش می‌کنند. وقتی یکی از طرفین فوق العاده کارآمد است و دیگری نه، بی صبری و ناامیدی معمولاً ایجاد می شود.

آزادی رابطه مستلزم کاهش تلاش برای کارآیی و لذت بردن از لحظه بدون برنامه ریزی یا حداکثر کردن است. وقتی سرعتمان را کاهش می دهیم و کارآیی کمتری داریم، ناگهان زمان، مکان، کنجکاوی، انتظار، کسالت و شگفتی بیشتری داریم. در پایان روز، یک رابطه یک پروژه کاری با ضرب الاجل نیست. این فضایی است که می توانید در آن بازی کنید، زندگی کنید و واقعا حضور داشته باشید.

شروع کردم به این فکر کردن که چه کاری می‌توانم در خانه انجام دهم تا به من کمک کند سرعتم را کم کنم و فقط باشم. تصمیم گرفتم درست بعد از آخرین جلسه روز ساعتم را در بیاورم. این عمل کوچک برای من نماد یک تغییر فاز است. من دیگر سعی نمی کنم کارها را تمام کنم یا انجام دهم. دارم به ریتم طبیعی زندگی برمی گردم.

مرحله دوم این بود که وقتی بعد از کار به آشپزخانه رسیدم پیش بند بپوشم. پیش بند به من سیگنال می دهد که اکنون در حالت خانه هستم—اکنون کارها را متفاوت از بقیه روزم انجام می دهم. مرحله سوم این بود که تلفنم را روی حالت بی‌صدا قرار دادم و سعی کردم تا زمانی که بچه‌ها به رختخواب بروند به هیچ تماسی پاسخ ندهم.

چگونه در روابط کارآمدتر باشیم

منعکس کنید.

باورهای اصلی خود را در مورد کارایی کاوش کنید. اگر متوجه شدید که کارایی یک ارزش کلیدی یا باور سفت و سخت است، با اتخاذ یک دیدگاه انعطاف‌پذیرتر در مورد بهره‌وری در خانه، شروع به نرم کردن یا گسترش این باور کنید.

کسالت را جشن بگیرید.

گاهی اوقات، زمانی که هیچ کاری انجام نمی دهیم، لحظات عمیقی از ارتباط یا خلاقیت ظاهر می شود. به جای تعقیب وظایف، به خود اجازه دهید با هم خسته شوید و کشف کنید که چگونه کسالت می تواند منجر به گفتگوها یا تجربیات غیرمنتظره شود.

به یاد داشته باشید.

روابط در مورد کارایی نیست. بهترین راه برای تقویت دوستی و عشق خود از طریق زمان و حضور مشترک است.

نرم کردن.

انتظارات و استانداردهای پایین تر. افراد متوسط ​​و “به اندازه کافی خوب” را در آغوش بگیرید. از زمان “هدر رفته” با شریک یا خانواده خود نفس بکشید و یک نگرش بازیگوش نسبت به کارایی در رابطه خود اتخاذ کنید.

مکث کنید.

در پایان روز کاری، قبل از ملاقات مجدد با عزیزان یا فرزندان خود، توقف کنید (حتی بیرون از خانه) و چند نفس عمیق بکشید.

زمان بدون دستور کار

زمانی را به رابطه خود اختصاص دهید که در آن هیچ هدف و برنامه ای وجود ندارد. بدون تلفن، بدون لیست کارها. فقط با هم بودن این می تواند پیاده روی، نشستن در ایوان، گفتگوهای بی هدف، یا صرفاً در اتاق نشیمن بدون جهت خاصی باشد.

آهسته تر

سعی کنید کارهای روزمره را با هم و با سرعت کمتری انجام دهید – شستن ظروف، آشپزی، مرتب کردن خانه. حضور مشترک در فعالیت های کند می تواند ارتباط بیشتری را به ارمغان بیاورد. یک کار را در یک زمان انجام دهید. اگر با هم غذا می خورید، کاملا حضور داشته باشید.

لحظات کوچک را به تشریفات تبدیل کنید.

می توانید معنا و تشریفات را در لحظات کوچک و روزمره القا کنید. تشریفات کوچک، مانند نوشیدن قهوه صبح با هم، می توانند به نقطه لنگر در ارتباط شما تبدیل شوند.

از ناکارآمدی لذت ببرید

به جای اینکه وقتی کارآمد نیستید احساس گناه کنید، آن را به یک فرصت تبدیل کنید. لبخند بزنید، بازی کنید و ببینید که چگونه “اتلاف وقت” می تواند حس سبکی و رهایی را برای شما به ارمغان بیاورد.

از شکاف لذت ببرید.

اگر یکی از شما کارآمدتر است و دیگری کمتر، سعی کنید تفاوت را به عنوان یک هدیه و نه به عنوان یک مشکل ببینید. این تفاوت می تواند تعادل و زندگی را به رابطه شما بیاورد. به عنوان راهی برای بازگشت به اینجا و اکنون به ناکارآمدی متمایل شوید.

نقطه مقابل کارایی حضور است.

حضور به معنای واقعی کلمه یک هدیه است. این هدیه را به عزیزانتان بدهید.

دفعه بعد که سعی کردید در رابطه تان فوق العاده کارآمد باشید، لحظه ای وقت بگذارید، نفس عمیق بکشید و به یاد داشته باشید: گاهی اوقات، کارایی کمتر دقیقاً همان چیزی است که رابطه شما به آن نیاز دارد.

گالیت رومانلی یک مربی ارتباط معتبر، کاندیدای دکترا، و مدیر مشترک The Potential State است.