در منظره شلوغ برنامه‌ها و ابزارهای دیجیتال، اصطلاح “تارنج” به یک نقطه فروش محبوب تبدیل شده است. شرکت ها مشتاقند ادعا کنند که از تلنگرها برای تغییر رفتار برای بهتر شدن استفاده می کنند. این امر به‌ویژه در سیستم‌های مدیریت منابع انسانی و برنامه‌های پشتیبانی رهبری رایج است، اما برنامه‌های شخصی که به کاهش وزن یا تمرکز حواس کمک می‌کنند نیز به سرعت در حال حرکت هستند.

اما آیا این ابزارها واقعاً تلنگر را ارائه می دهند یا فقط یادآورها و اعلان ها را ارائه می دهند؟

تلنگرها در مقابل درخواست‌ها: تفاوت چیست؟

مفهوم “تار” در زمینه ترویج تغییر رفتار، در واقع تعریف دقیقی دارد. کاس سانستاین و ریچارد تالر در کتاب خود از این اصطلاح استفاده کردند نوج: بهبود تصمیم گیری در مورد سلامتی، ثروت و شادی، روش خود را در به کارگیری علوم رفتاری برای شکل دادن به رفتار و دستیابی به اهداف توصیف کنند. آنها نوج را اینگونه تعریف می کنند:

“هر جنبه ای از معماری انتخاب که رفتار افراد را به روشی قابل پیش بینی تغییر دهد بدون اینکه هیچ گزینه ای را ممنوع کند یا انگیزه های اقتصادی آنها را به طور قابل توجهی تغییر دهد.”

پیامدهای اخلاقی تلنگرها می تواند بسیار مهم باشد، اما آنها موضوع پست فعلی نیستند، بنابراین ما در اینجا بر قسمت اول تعریف تمرکز خواهیم کرد.

نوآوری واقعی و قدرت بالقوه یک تلنگر در توانایی آن برای تأثیرگذاری نامحسوس بر تصمیم‌گیری‌ها از طریق بازسازی بافتی است – چیزی که سانستاین و تالر آن را «معماری انتخاب» می‌نامند – که در آن این تصمیم‌ها گرفته می‌شوند.

مثال کلاسیک نوج، ثبت نام خودکار در طرح پس انداز بازنشستگی است. برخی از سازمان ها شرایط پیش فرض را برای ثبت نام خودکار کارکنان تازه استخدام شده در طرح های پس انداز بازنشستگی تغییر داده اند و نرخ مشارکت را به میزان قابل توجهی افزایش داده اند. مزیت بالقوه این مداخله – این تلنگر – این است که بسیاری از مردم امنیت مالی بیشتری نسبت به شرایط پیش‌فرض این است که کارمندان جدید ثبت نام نکرده باشند.

این یک حرکت است زیرا معماری انتخاب را تغییر داده است. Nudge تنظیم پیش فرض است، نه درخواستی برای ثبت نام. از تمایلات طبیعی ما استفاده می کند – مانند تمایل به عدم بازگشت به عقب و تغییر چیزی که به طور خودکار تنظیم شده است – برای تشویق یک رفتار مفید. و چون از یک گرایش طبیعی بهره می برد، به اراده یا انگیزه متکی نیست. مداخلات دیگر برای افزایش ثبت نام در طرح پس‌انداز، مانند ارائه اطلاعات به استخدام‌کنندگان جدید، یا ارسال یک یادآوری ایمیل به آن‌ها، ممکن است کمک کند، اما آنها تلنگر نیستند، زیرا معماری انتخاب را بر اساس یافته‌های علوم رفتاری تغییر نمی‌دهند.

چرا این مهم است

تفاوت بین تلنگرها و درخواست‌ها فقط آکادمیک نیست. وقتی شرکت‌ها ابزارهای خود را به‌عنوان تلنگر می‌فروشند، ادعایی می‌کنند که فراتر از یادآوری‌های صرف است. آنها به این نکته اشاره می کنند که محصول آنها از علم رفتاری برای ایجاد مداخلات قدرتمندتر از یادآوری های صرف یا تذکرات رفتاری استفاده می کند.

چرا این مهم است؟ زیرا قرار است تلنگرها یک نوآوری در نحوه تفکر ما در مورد تأثیرگذاری بر رفتار باشد. آن‌ها مانند سایر تکنیک‌ها به افرادی که شواهد را تجزیه و تحلیل می‌کنند، متقاعد می‌شوند یا اعمال اراده می‌کنند، تکیه نمی‌کنند. در عوض، آنها با تمایلات طبیعی ما کار می کنند و آنها را به سمت نتایج بهتر هدایت می کنند. نوج ها به دلیل این وعده بسیار محبوب شده اند – این ارتقاء از روش های سنتی تغییر رفتار.

هنگامی که شما برای چیزی که ادعا می کند تلنگر ارسال می کند، پرداخت می کنید، باید مطمئن باشید که دقیقاً چگونه فروشنده “تارنج” را تعریف می کند. در غیر این صورت، ممکن است در مورد قدرت و کارایی ابزاری که خریداری کرده اید گمراه شوید.

یادآوری‌ها و درخواست‌ها مشکلی ندارند

نمی خواهم بگویم که یادآوری ها و تذکرات بی ارزش هستند. می توانند موثر و مفید باشند. یک یادآوری به موقع می تواند کسی را تشویق کند که رفتاری را که در غیر این صورت فراموش می کند، دنبال کند. اما اینها با تلنگرها تفاوت دارند. آنها به جای بازسازی محیط برای ایجاد رفتار مطلوب بدون تلاش آگاهانه، بر انگیزه و اراده فرد تکیه می کنند.

یادآوری ها و سایر مداخلات غیرضروری وجود دارد که از علوم رفتاری استفاده می کنند. برای مثال، برخی از یادآوری‌ها برای ورزش بیشتر ممکن است شامل آماری در مورد تعداد دوستانتان باشد که اخیراً ورزش کرده‌اند، که یک تکنیک متقاعدسازی است که به آن هنجار اجتماعی. با این حال، این پیام، معماری انتخاب را تغییر نمی‌دهد، و طبق تعریف تالر و سانستاین نباید به عنوان یک حرکت در نظر گرفته شود.

تلنگر یا نه؟

اگر در چیزی سرمایه گذاری می کنید که ادعا می کند از تلنگرها استفاده می کند، ارزش دارد که نگاه دقیق تری داشته باشید. آیا واقعاً مداخله مبتنی بر معماری انتخابی و تغییر رفتار را دریافت می کنید که نوید می دهد؟ یا فقط یادآوری هایی را دریافت می کنید که با اصطلاحات علوم رفتاری پوشیده شده اند؟

نوید تلنگرها در توانایی آنها برای تغییر شکل انتخاب های ما به روش های ظریف و در عین حال قدرتمند نهفته است. طراحی و پیاده سازی آنها آسان نیست. آنها نیاز به درک عمیق رفتار انسان، و تمایل و توانایی برای تغییر سیاست ها و زمینه های انتخاب دارند. اما این نیز همان چیزی است که پتانسیل ارزشمند کردن آنها را دارد.