افزایش وزن ناشی از دارو یک مشکل شایع برای بیماران است ، به ویژه مبتلایان به بیماری های روانی شدید که باید داروهای خود را به طور نامحدود مصرف کنند تا خطر عود علائم را کاهش دهند. بیمارانی که داروهای ضد روانپزشکی مصرف می کنند به طور معمول در مرحله اولیه درمان بیش از 10 پوند به دست می آورند. این تأثیر معمولاً وابسته به دوز است ، با این حال ، حتی دوزهای کم برخی از داروهای تجویز شده در این کلاس باعث افزایش وزن قابل توجهی شده است. تمام ضد روانپزشکی های غیرعادی جدید که آزمایش شده اند باعث افزایش وزن می شوند ، برخی بیشتر از سایرین.

بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی نیز به طور مکرر به درمان داروهای طولانی مدت ، به ویژه مبتلایان به قسمت افسردگی مکرر یا شدید نیاز دارند. شواهد قابل توجهی وجود دارد که نشان می دهد درمان طولانی مدت با بسیاری از داروهای ضد افسردگی که مجدداً سروتونین را هدف قرار می دهند ، می توانند منجر به افزایش وزن شوند. متأسفانه ، افزایش وزن یکی از مهمترین دلایلی است که مردم تصمیم می گیرند جلوی داروهای ضد افسردگی را بگیرند ، حتی اگر در غیر این صورت خوب کار کنند.

بیشترین افزایش وزن در شروع درمان رخ می دهد. به عنوان مثال ، بیمارانی که داروهای ضد روانپزشکی آتیپیک مصرف می کنند ، از نظر آماری افزایش وزن متوسط ​​10 تا 14 درصد بالاتر از وزن بدن پایه خود در شش ماه اول درمان داشتند.

مدت زمان طولانی تر درمان نیز با افزایش وزن بیشتر همراه بود. با این حال ، استفاده از داده های موجود در حال حاضر امکان پذیر نیست تا تأثیر بیماران خاص را که ممکن است سالها با داروهای ضد روانپزشکی آتیپیک یا داروهای ضد افسردگی جدیدتر تحت درمان قرار گیرند ، بسازید. پاسخ تولید شده توسط داروهای مختلف نیز کاملاً متغیر بود. پیچیده تر این مسئله این واقعیت است که علائم بیماری روانی اغلب با داروهای متعدد درمان می شود. یک مطالعه نشان داد که بیمارانی که ترکیبی از داروها را مصرف می کنند (که امروزه بسیار شایع است) ، از جمله داروهای ضد روانپزشکی ، بنزودیازپین ها (برای درمان اضطراب) و ضد فشار خون برای کنترل فشار خون ، افزایش وزن بسیار بیشتری را تجربه کردند.

درصد افزایش وزن معمولاً در بیماران مبتلا به BMI پایه پایین تر ، در مقایسه با بیمارانی که دارای اضافه وزن یا چاق هستند ، بیشتر است. این تفاوت در پاسخ به دلیل BMI ممکن است مربوط به اثرات داروهای خاص بر عملکرد مراکز تغذیه در مغز باشد. پاسخگویی مراکز تغذیه به پاداش مواد غذایی و همچنین داروهای دارویی دوپامین در افراد چاق مبهم می شود. علاوه بر این ، ممکن است دوزهای بیشتری از داروهای خاص برای افزایش آماری قابل توجه وزن در افراد در حال حاضر چاق لازم باشد.

چرا این داروها باعث افزایش وزن می شوند؟

داروهای ضد روانپزشکی و ضد افسردگی با تغییر فعل و انفعالات گیرنده انتقال دهنده عصبی ، به ویژه شامل انتشار دوپامین و سروتونین در اشتها و مراکز کنترل پاداش در مغز ، میزان مصرف انرژی و انرژی را تغییر می دهد. در نتیجه ، بیماران از تغییر در اشتها و سایر رفتارهای تغذیه ای خود خبر می دهند. این داروها همچنین باعث انتشار هورمونهای تنظیم کننده اشتها مانند لپتین و اورکسین و چربی های مرتبط با سلول چربی می شوند. یکی دیگر از مکانیسم های بالقوه برای توضیح اینکه چرا داروهای دارویی ضد روانپزشکی باعث افزایش وزن می شوند ، یافته های اخیر است که آنها دارای خواص ضد میکروبی هستند که باعث ایجاد تغییر در میکروبیوم روده می شود که چاقی هستند.

خوشبختانه ، اکنون به نظر می رسد که آگونیست های جدید GLP-1 که محبوب شده اند می توانند باعث کاهش وزن در بیمارانی شوند که ضد روانپزشکی مصرف می کنند. درمان های بالقوه همچنین شامل داروهایی است که می توانند افزایش لپتین را سرکوب کنند که می تواند منجر به افزایش وزن شود. همچنین ، جابجایی به داروهای مختلف می تواند از تغییرات احتمالی فردی در پاسخ به دارو استفاده کند. به طور خلاصه ، سه استراتژی اصلی برای کاهش وزن در دسترس است: تغییرات شیوه زندگی که شامل تغییرات رژیم غذایی و افزایش ورزش هوازی است. تعویض دارو ؛ و داروهای کاهش وزن ، مانند آگونیست های گیرنده پپتید جدید مانند گلوکاگون.