متا در اطلاعیه اخیر خود اعلام کرد که به برنامه ضد اطلاعات نادرست خود پایان می دهد و تعهد خود را به “سخنرانی بیشتر و اشتباهات کمتر” اعلام می کند (متا، 2025). با توجه به اندازه و گستردگی جهانی پلتفرم‌های آنها، این فقط ضربه‌ای به حقیقت‌سنجی سیستماتیک و حرفه‌ای آنلاین نیست. این ضربه ای است بر علیه بسیار ایده بررسی حقایق – و این یک مشکل برای دموکراسی است.

متا پس از انتخابات 2016، زمانی که حجم زیادی از اطلاعات نادرست (اطلاعات نادرست با هدف فریب دادن) و اطلاعات نادرست (اطلاعات نادرست که با حسن نیت پخش می شود) به پلتفرم هایی مانند فیس بوک سرازیر شد، شروع به استفاده از تیم های بررسی کننده حقایق شخص ثالث کرد. در حالی که به سختی کامل است، مطالعات نشان می دهد که برنامه متا هم گسترش دروغ ها و هم اعتقاد به آنها را کاهش داد (مارتل و رند، 2024). این یک گام در رسیدگی به انتشار گسترده اطلاعات مضر (سوء) بود، مانند “COVID واقعی نیست” یا “انتخابات 2020 دزدیده شد.”

بنابراین پایان دادن به این برنامه – به جای بهبود آن – عواقب نگران کننده ای برای انتشار دروغ های آنلاین دارد. اما تضعیف حقیقت‌سنجی توسط بزرگ‌ترین پلتفرم رسانه‌های اجتماعی جهان، تأثیر موذیانه‌تری نیز دارد: ارزشی را که ما برای حقیقت به طور کلی قائلیم، تضعیف می‌کند. و این اثراتی دارد که فراتر از رسانه های اجتماعی به خود فرهنگ است.

شک و تردید درباره حقیقت

فیلسوفان مدت‌هاست که بر سر چیستی حقیقت بحث کرده‌اند – و بسیاری این سؤال را مطرح کرده‌اند که آیا ما واقعاً می‌توانیم بفهمیم چه چیزی از نظر عینی درست است و چه چیزی نیست. با این حال شک و تردید در مورد حقیقت فقط یک تمرین آکادمیک نیست. اغلب به سلاح تبدیل می شود.

همانطور که فیلسوف هانا آرنت مشاهده کرد خاستگاه توتالیتاریسمپروپاگاندای اقتدارگرایانه با «تحقیر شدید نسبت به واقعیت‌ها به این عنوان رشد می‌کند، زیرا به عقیده آنها، واقعیت کاملاً به قدرت کسی که می‌تواند آن را بسازد بستگی دارد» (آرنت، 1951). به عبارت دیگر، تضعیف این ایده که هر کس دیگری به جز خودشان می‌تواند «واقعیت‌سنجی» کند یا بگوید چه چیزی درست است و چه چیزی نادرست است، به نفع شخصی اقتدارگرا است.

این استراتژی شک‌آمیز را می‌توان در بسیاری از جنبش‌های سیاسی قطبی‌شده – اقتدارگرا یا غیر اقتدارگرا – یافت. این در مورد انتشار دروغ نیست. این در مورد کاهش اعتماد به مقامات خارجی است – تشویق اعضای جنبش نه تنها به رد شواهدی که جهان بینی آنها را به چالش می کشد، بلکه برای ابراز “تحقیر نسبت به واقعیت ها به عنوان مثال”. از نظر عملی، این به معنای رد این ایده است که حتی ممکن است شواهد عینی وجود داشته باشد که با نظرات شما و متحدان حزبی شما در تضاد باشد.

خسارت واقعی

نگرانی عمیق‌تر درباره تصمیم متا این است که این بدبینی خطرناک در مورد حقیقت و واقعیت را به خطر می‌اندازد. زیرا سیگنالی می فرستد که تشخیص حقیقت از باطل به روش های عینی و مستقل بی اهمیت یا دست نیافتنی است.

این مهم است زیرا حقیقت و پیگیری آن ارزش‌های دموکراتیک بنیادی هستند. تصمیم گیری دموکراتیک به داشتن اطلاعات دقیق رای دهندگان بستگی دارد. این خیلی واضح است. اما مردم را نیز می طلبد مراقبت در وهله اول در مورد دقت این بدان معناست که به درست کردن همه چیز اهمیت می دهید، نه فقط به چیزی که از متحدان سیاسی تان علاقه بیشتری به شما می دهد. این به معنای عدم تحقیر نادیده انگاشتن ایده حقیقت یا واقعیت است.

نتیجه گیری

تصمیم متا برای پایان دادن به برنامه ضد اطلاعات نادرست خود نشان دهنده چیزی بیش از یک تغییر سیاست است. این خطر دامن زدن به نادیده انگاشتن فرهنگی گسترده تری نسبت به حقیقت را می گیرد که ارزش های دموکراتیک را به خطر می اندازد.